Altijd op reis

We maken allemaal reizen. Soms alleen van de voordeur tot je werk, soms naar nieuwe plekken en verre oorden. In deze blog vertelt NXT-adviseur Eva, wat reizen voor haar betekent.

“Ik kwam laatst het gedicht Ithaka weer tegen. Wat een mooi gedicht. Een gedicht om af en toe te herlezen wat mij betreft. Ik deel dit gedicht graag met mensen. Hij staat hieronder.
Ik houd van reizen: van de reis, van het ontdekken, van avontuur, van het niet weten wat er komt, van verrast worden. Toch vergeet ik dat wel eens in mijn werk. Dan wil ik het kunnen, moet ik dat nu, moet het goed zijn en ben ik ontevreden of teleurgesteld als dit niet lukt. Natuurlijk is het ook fijn dat ik mij verantwoordelijk voel voor een goed resultaat. En natuurlijk weet ik ook dat het niet altijd perfect hoeft te zijn, maar het zit er wel diep in en zit mij ook wel eens in de weg. Dan helpt het mij te beseffen dat mijn leven, mijn week, mijn dag, deze afspraak, een reis is om van te genieten. Soms helpt het inbouwen van ‘een vakantie’ om mij ook in het dagelijks leven meer op vakantie te voelen. Voor mij is dat zenmeditatie, een wandelreis begeleiden, in een cafeetje in de natuur werken, een cursus of lezing volgen of een nieuw iemand ontmoeten. Even stilstaan, even uit je routine, even op afstand kijken. Even realiseren en ervaren wat je allemaal beleeft op je reis. Ok, ik ga weer verder. Fijne reis!”

Ithaka

Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka
wens dat de weg dan lang mag zijn,
vol avonturen, vol ervaringen.
De Kyklopen en de Laistrygonen,
de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen,
hen zul je niet ontmoeten op je weg
wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd
de emotie die je hart en lijf beroert.
De Kyklopen en de Laistrygonen,
de woedende Poseidon zul je niet treffen
wanneer je ze niet in eigen geest meedraagt,
wanneer je geest hun niet gestalte voor je geeft.

Wens dat de weg dan lang mag zijn.
Dat er veel zomermorgens zullen komen
waarop je, met grote vreugde en genot
zult binnenvaren in onbekende havens,
pleisteren in Phoenicische handelssteden
om daar aantrekkelijke dingen aan te schaffen
van parelmoer, koraal, barnsteen en ebbehout,
ook opwindende geurstoffen van alle soorten,
opwindende geurstoffen zoveel je krijgen kunt;
dat je talrijke steden in Egypte aan zult doen
om veel, heel veel te leren van de wijzen.

Houd Ithaka wel altijd in gedachten.
Daar aan te komen is je doel.
Maar overhaast je reis in geen geval.
‘t Is beter dat die vele jaren duurt,
zodat je als oude man pas bij het eiland
het anker uitwerpt, rijk aan wat je onderweg verwierf,
zonder te hopen dat Ithaka je rijkdom schenken zal.
Ithaka gaf je de mooie reis.
Was het er niet, dan was je nooit vertrokken,
verder heeft het je niets te bieden meer.

En vind je het er wat pover, Ithaka bedroog je niet.
Zo wijs geworden, met zoveel ervaring, zul je al
begrepen hebben wat Ithaka’s beduiden.

K.P. Kavafis